ती रात्र वैर्याची ठरली..

ती राञ वैर्याची ठरली 

रात्री ११ ची वेळ.....
ती दादर च्या स्टेशन वर लोकलची वाट बघत होती....
कानात हेड फोन घालून मस्त गाणी ऐकत होती...
नेहमीची १०.५० ची लोकाल
तिला चुकलेली...
त्यामुळे आतापुढच्या लोकल
ची वाट बघण्याखेरीज तिच्याकडे
दुसरा पर्याय
देखील नव्हता....
….....
जसा जसा वेळ जात होता तसं तसं तिला काळजी वाटत होती...
तसं लहानपणापासून मुंबईत राहणारी...
दादर ते कल्याण रोजचा प्रवास ठरलेला..
पण तिला काळजी वाटत होती कारण आज
तिला बारा च्या आधी घरी पोहोचायचं
होत....
तिच्या आईचा वाढदिवस होता ना.!
अनिता (काल्पनीकनाव) तीच..
जेमतेम २६वय असेल तीच..
पण वयाच्या मानाने तिने खूप काही सोसलं होत...
मध्यम वर्गातील टिपिकल मराठी पोरगी दिसायला नावाप्रमाणेच सुरेख होती...
बापाची नोकरी गेलेली …त्यात
तो बेवडा ,आई
थोड काम करून पैसे जमवायची आणि बाप
ते
पैसे
दारू मध्ये घालवायचा.…....
सुरेखा खूप,शिकली चांगला जॉब पण मिळाला....
अन नुकताच तीच लग्न पण ठरलेलं ,२ महिन्यानंतर चा मुहूर्त होता.…....
थोड्या वेळात लोकल आली....
ती लगेच गाडीत चढली,आज गाडी रिकामीच होती....२,३ मुली होत्या....

त्या पण थोड्या वेळाने पुढच्या स्टेशन वर उतरल्या.
अन अचानक……..

ट्रेन मध्ये ३-४ तरुण चढले,तोंडावरूनच ते टपोरी वाटत होते...
सुरेखा थोडीशी बावरली....
पण तिने गाण्यांचा आवाज वाढवला आणि मस्त गाणी ऐकत बसली....
हळूहळू गाडीनेही थोडासा वेग वाढवला....
एवढ्यात ते ४ जण तिच्या जवळ येउन बसले....

आता मात्र ती चांगलीच घाबरली...
त्यातलल् या दोघांनी शेरेबाजी सुरु
केली त्यांच्या तोंडातून
अश्लील शब्द ऐकून तिला खूप विचित्रच
वाटल...

ती उठली…
अन दरवाजा कडे जाऊन उभी राहिली...
तिने मनात सर्व देवांची विनवणी केली...

पुढे काय घडणार आहे...
ते
तिला चांगलंच कळून चुकलं
होत....
तेवढ्यात तिला तिच्यापाठीवर स्पर्श जाणवू
लागला...
आता मात्र,ती बिथरली .…...
डोळ्यातून
आसव
गळू लागली...
तिने प्रतिकार करण्याचा प्रयत्न केला पण त्या दणकट हातांसमोर तिच्या कोमल
हातांचा प्रतिकार म्हणजे हत्तीला मांजराने
प्रयत्न करण्यासारखे होते....
त्यांचे वासनेनेबरबटलेले हाथ
तिच्या पूर्ण शरीरावरून फिरत
होते....

तिच्या छातीवरचीओढणी दरवाज्यातून उडून
गेली होती...
ती नुसती थरथरत होतीे....
अचानक तिची हालचाल बंद पडली....
तिचे शरीर थंड पडले.....
तिने मनाशी एक निर्णय घेतला आणि त्या धावत्या लोकल मधून
तिने,
स्वतालाझोकून दिले ....…..
या कुत्र्यांच्या हाती लागण्यापेक्षा तिला
जास्त सोयीस्कर वाटला...
दगडांवर आपटून तिच्या शरीराचे तुकडेतुकडे झाले होते.……
त्या नराधमाना याची काही काळजी नव्हती....
खिशातली सीगारेट
पेटवली आणि म्हणाला…
”मेली कर्माने….
आमच् कामी आली असती ते पण नाही....”

तिच्या आईला रात्री बारा वाजता फोन
आला...
वाढदिवसाच्या शुभेच्छांचा नव्हे तर,
एकुलत्या एक कमावत्या लग्न
ठरलेल्या मुलीच्या मृत्युच्या बातमीचा तिच्या
अनिताचा हसरा चेहरा उभा राहिला .........

पुढच्या क्षणात होतेच नव्हत झाले सर्व कडे शातंता पसरली आणि आक्रोश चालु झाला सर्वाच्या डोळ्यात पाणि आणि एकच नाव घेत सर्व जन हाॅस्पीटल कडे धावले तो पर्यत नियतीने तिचे काम केले ती शेवटी ती राञ तिला वैर्याची ठरली ......

जाताजाता एवढंच........
"देवा तुझ्या गाभा-याला उंबराच
नाही,
कुठ सांग ठेऊ माथा, कळेनाच काही....
देवा कुठं शोधू तुला, मला सांगना....
स्त्री जन्म घेतला एवढंच रे
गुन्हा!”? ………

मिञानो खरच हि पोस्ट वाचून डोळ्यात पाणी आले काश त्यावेळी अशी महीला सुरक्षीत यंञणा सज्ज आहे २४ तास त्याच्या सेवे साठी असती तर आज कदाचित अनिता तिच्या माहेरी आणि सासरी परिवारात सुखाने आंनदाने नांदत हसत खेळत असती
म्हणून माझी तुम्हा रसीक वाचकाना हात जोडून विंनती आहे की अशा परत कोणत्या ही अनिता वर जीव गमवायची पाळी येणार नाही याची काळजी घ्यावी प्रसंगी त्याना त्याच्या घरी सुखरुप पोचवावे ही विनंती